Je hoort soms dat halal of koosjer rijmt met « betere kwaliteit ». De bewering is tegelijk fout en heel leerzaam.

Fout, want geen enkel ritueel maakt vlees magisch malser of een product voedzamer. Het certificaat verandert de biochemie niet.

Leerzaam, want deze ketens leggen precies op waar de rest van de industrie van droomt: strikte traceerbaarheid, documentaire discipline, een controle bij elke stap, een keten waar je weet waar alles vandaan komt en wie wat deed. Die eis, volgehouden op straffe van verlies van de certificering, trekt de hele keten vaak omhoog.

Met andere woorden: het is niet de religieuze dimensie die de kwaliteit verhoogt, maar de striktheid die ze oplegt. En van die striktheid zou elke fabrikant zich kunnen laten inspireren — zonder enig certificaat.

Collega’s: wat als de echte les van halal en koosjer niet spiritueel was maar industrieel — traceerbaarheid als standaard, niet als uitzondering?